ศิลปะแบบบาแค็ง (Bakheng)
ราวพุทธศตวรรษที่ 1440 - 1470

ประติมากรรมแบบบาแค็ง แสดงถึงอำนาจมากที่สุดในศิลปะเขมรแบบต่าง ๆ ร่างกายสลักขึ้นคร่าว ๆ ยืนตรง บั้นเอวเล็กตะโพกใหญ่ ใบหน้า และศิลปะการแต่งกายมีความแข็งกระด้างกว่าแบบพระโค ลักษณะเฉพาะของศิลปะแบบนี้มีเส้นคิ้วติดกันเป็นเส้นตรงแสดงถึงความแข็งกระด้าง จุดที่เป็นเส้นผมลากลงมาต่ำกว่าหูต่อกับเคราที่สลักคล้ายเคราที่ถูกโกนออกไป เป็นเงาบาง ๆ
เครื่องแต่งกายบุรุษเป็นผ้าโจงกระเบนมีชายพกเหนือต้นขาด้านซ้าย และมีชายผ้ารูปสมเรือซ้อนอยู่ด้านหน้า 2 ชั้น ชั้นบนเป็นชั้นที่ยาวที่สุดพันอยู่รอบเข็มขัดแบบเรียบ เข็มขัดซ้อนกันอยู่ 2 ชั้น ชายกระเบนด้านหลังสอดอยู่ใต้เข็มขัด
เครื่องแต่งกายสตรีเป็นผ้ามนจีบ เป็นริ้วพับย้อนทับเข็มขัดออกมาด้านหน้า เข็มขัดพาดอยู่ใต้ชายผ้าที่มนเป็นริ้วมีพวงอุบะยาวห้อยประกอบ
กระบังหน้ามีรูปร่างยุ่งยากยิ่งขึ้น กระบังหน้าโดยทั่วไปมีผมทรงสูงเกล้าเป็นรูปทรงกระบอก และมีผมเป็นวงโค้งเล็ก ๆ เรียงกันเป็นชั้น อยู่เหนือกระบัง

---

---

Ref: เรื่องจากหนังสือศิลปะขอม, พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2539, หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุล

ภาพ: "Angkor" Splendors of the Khmer Civilization.