|
ศิลปะแบบสมโบว์ไพรกุก (Sambor Prei Kuk)
ราวพุทธศตวรรษที่ 1150 - 1200
|
เป็นยุคสมัยที่ตรงกับสมัยเจนละ ปกครองโดยพระเจ้าอีสานวรมัน ซึ่งทำการยึดอาณาจักรฟูนันไว้ได้
ทำให้อาณาจักรฟูนันค่อย ๆ เสื่อมลง จนกระทั่งสูญสิ้นไป หลังจากนั้นจึงได้สถาปนาอาณาจักรขึ้นใหม่ชื่อ
"อีศานปุระ" (เรียกตามแบบศิลาจารึก) :ซึ่งสีนนิษฐานว่าคือสมโบว์ไพรกุก
ที่เรียกกันโดยทั่วไปในปัจจุบัน
|
รูปสลักบริเวณกำแพงของศาสนสถานที่สมโบว์ไพรกุก ที่ปราสาทสมโบว์ไพรกุก
ห่างจากอังกอร์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 138 กิโลเมตร
|
|
ลักษณะของประติมากรรมรูปมนุษย์ หรือเทวรูปแบบนุ่งโธตีได้หายไป คงเหลือแต่ผ้าโจงกระเบนสั้นเท่านั้น
วงโค้งที่ใช้ยึดมีขนาดเล็กลง เครื่องแต่งกายยังคงแบบพนมดาไว้ แต่มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเล็กน้อย
ทรงผมที่พบเห็น ประกอบด้วยผมหยิกสลวย และหมวกรูปทรงกระบอก ซึ่งขอบหลังโค้งลงบนท้ายทอย
ส่วนประติมากรรมรูปผู้หญิง มีทั้งแบบผสมผสานศิลปะแบบอินเดีย เนื่องจากได้รับอิทธิพลต่อกันมา
และประติมากรรมเพศหญิงบางรูป อาจมีลักษณะยืนตรง ประดับด้วยเข็มขัดเพชรพลอย
ซึ่งแตกต่างไปจากศิลปะแบบพนมดาค่อนข้างมาก
|
|
|
สิงห์ ที่ปราสาทหมู่กลางหลังที่ 1 ที่สมโบว์ไพรกุก
ศิลปะแบบสมโบว์ไพรกุก มีฝีมือการแกะไม่ปราณีต
|
Ref: เรื่องจากหนังสือศิลปะขอม, พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ.
2539, หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุล
ภาพ: "Angkor" Splendors of the Khmer Civilization.
|
|
|