รูปสลักนูนต่ำ ใช้หินนากกระสวยสีดำ แสดงพระพุทธรูปเชียงแสนยุคต้น โดยน่าจะได้รับอิทธิพลจากศิลปะแบบมอญโบราณ
สูง(Height) 5.5 ซม.(cm) กว้าง(Width) 4.5 ซม.(cm)
มีการจารึกปีที่สร้างเป็นตัวเลขฝักขาม ซึ่งใช้ในยุคสมัยที่ยังเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรสุโขทัย จึงได้รับอิทธิพลการจารึกอักษรมาจากอัษร "ไทยสุโขทัย" และต่อมาจึงพัฒนามาเป็นอักษรฝักขามนั่นเอง
ปีที่อ่านได้จากจารึกหลังแผ่นหินคือ "จุลศักราชที่ 673 หรือพุทธศักราชที่ 1854" ซึ่งอยู่ในสมัยของพระเจ้ามังรายกษัตริย์องค์แรกของอาณาจักรล้านนา
แผ่นหินจารึกนี้นับได้ว่าเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญในการบ่งบอกถึงลักษณะการสร้างพระพุทธรูป และวิวัฒนาการของศิลปะในสมัยนั้นด้วย เนื่องจากการสร้างพระโดยใช้สำริดของอาณาจักรล้านนาในสมัยนั้นยังไม่เป็นที่แพร่หลายนัก
จึงเป็นไปได้ว่าพระพุทธรูปที่สร้างมักจากถูกสร้างขึ้นจากวัสดุอื่น ๆ ที่มีความคงทนไม่แพ้กัน
