อธิบายเพิ่มเติม

เนื่องจากในหนังสือพิมพ์เชียงใหม่นิวส์มีเนื้อที่ไม่เพียงพอครับ

ลองพิจารณาพิมพ์ทรง โดยดูจากภาพถ่ายด้านหน้า

พิมพ์ทรงที่เรียกว่า พิมพ์พระดอยคำ จะต้องมีขนาดใหญ่ เส้นโพธิ์ใหญ่ และคมชัดลึก

ส่วนคราบพระดอยคำส่วนใหญ่กว่า 90 % จะมีรารัก ซึ่งของเก๊องค์นี้มีรารัก แบบเก๊ๆ เช่นกัน แต่ที่ผิดสังเกตุคือคราบทราย ในซอกต่างๆ ซึ่งดอยคำไม่มีคราบแบบนี้ แต่ช้างค้ำมีคราบทรายครับ เพราะตอนเปิดกรุ จากการยืนยันของอาจารย์สุรพล ดำริห์กุล บอกว่าพบวางอยู่เป็นกลุ่มบนพื้นทราย ่ไม่ปรากฏรารักแน่นอนครับ ทำให้พระเครื่องแบบนี้เป็นลูกผสม ของพระทั้ง 2 กรุ แล้วมันจะแท้ได้อย่างไรครับ

ด้านหลังอีก ไม่เหมือนเลย มีรอยนิ้วมือผู้ทำเก๊ด้วยครับ หลังพระแบบนี้เป็นแบบหนึ่งเท่านั้น จะมีปาดที่ขอบด้านซ้ายทุกองค์ เป็นสัญลักษณ์ ของผู้ทำครับ ผมมีภาพให้ชม เปรียบเทียบ

 

องค์กลางแท้ องค์เดียว ลองสังเกตุดูครับ พิมพ์ทรงของเก๊มีลักษณะเดียวกัน คือ ปีกด้านซ้ายจะเกินออกมาบริเวณข้างองค์พระ และหุบลงเมื่อมาถึงที่ฐาน มีลักษณะเหมือนกันทุกองค์

พิมพ์ทรงมีลักษระต้อ ทั้งๆที่ตั้งใจทำให้เป็นกรุดอยคำซึ่งหลังอูม เนื้อองค์ซ้ายละเอียด มีจุดที่หนึกจากการใช้ แต่ถ้าใช้จริงต้องหนึกทั้งก้านโพธิ์ และผนังโพธิ์ ลองเปรียบเทียบกับองค์จริงครับ

 

ลองเปรียบเทียบด้านหลังว่ามันต่างกันหรือเปล่า เท่าที่รวบรวมได้ในขณะนี้มี 2 แบบที่ใกล้เคียง เรื่องคราบที่ตกแต่งไม่ต้องไปสนใจครับ ถ้าพิมพ์ทรงเหมือนแบบนี้ทั้งหน้าและหลัง ให้ระวังไว้ก่อน

 

3 องค์แถวล่างเก๊หมดครับ

ล่างขวา และล่างกลาง มีลักษณะการปาดด้านหลังเหมือนกัน ส่วนองค์ล่างซ้ายเป็นของอีกสำนักหนึ่ง เนื้อละเอียดไปหน่อย เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับของแท้ด้านบนทั้ง 3 องค์ก็เลยพบพิรุธ

ที่กล้าเอามาแสดงเพราะว่าเป็นพระเก๊ถือเอาไว้เอง ไม่ได้เอาของคนอื่นมาชี้จุดให้ต้องทะเลาะกันวุ่นวาย

พระกรุนี้ราคาเช่าหากำลังขึ้น ถ้าเล่นกันมั่วตั้งแต่ตอนนี้ ภายหลังจะทำการจัดระเบียบยากครับ ก็เลยนำมาแสดงให้ดูเป็นตัวอย่าง ถ้ายังฝืนเล่นกันไปก็จะเป็นการสนับสนุนคนทำพระเก๊ให้มีรายได้ครับ มันไม่ถูกต้อง

สุดท้ายนี้ขอแช่งนะครับ ใครอ่านจบแล้วนำไปแก้ไขทำพิมพ์เก๊ออกมาอีกขอให้มันผู้นั้น "ฉิบหาย" ครับ เบื่อจริงๆ ไอ้พวกนี้ เลิกทำเถอะครับ ผมยังไม่เห็นคนทำคนไหนมันเจริญสักราย ที่รู้รู้ พอแก่ตัวเข้าก็มักจะเพี้ยนทั้งนั้น